وانیشه

وانیشه (به معنای نهال در زبان گیلکی) با توجه به فعالیت چایخانه‌ها و کبابی‌های خیابانی در ساعات پایانی روز، تصمیم بر آن شد تا فضایی انعطاف‌پذیر و چندمنظوره طراحی شود که با شرایط اقلیمی رشت هماهنگ باشد. فرم کشیده‌ی سایت، که در میان بناهای تاریخی میدان شهرداری و هتل ایران قرار گرفته است، ما را به سمت طراحی سازه‌ای شیب‌دار هدایت کرد؛ سازه‌ای که بازتابی از الگوهای معماری بومی شهر رشت باشد. این فضا در طول روز می‌تواند به‌عنوان مکانی برای استراحت، تعاملات اجتماعی و گردهمایی‌های شهری مورد استفاده قرار گیرد و در شب، به یک چایخانه‌ی خیابانی پویا و زنده تبدیل شود. سکوهای پیرامونی، علاوه بر فراهم‌کردن فضایی برای استقرار فروشندگان چای، امکان مکث و استراحت را برای رهگذران ایجاد می‌کنند. این رویکرد نوآورانه، ضمن حفظ روح فرهنگی شهر، محیطی چندعملکردی ایجاد می‌کند که قابلیت تطبیق با نیازهای متغیر جامعه را دارد. این طراحی با بازتفسیر معاصر معماری سنتی منطقه، نه‌تنها به تقویت تعاملات اجتماعی و حمایت از کسب‌وکارهای محلی کمک می‌کند، بلکه تلاشی برای حفظ و احیای بافت تاریخی پیرامون نیز به شمار می‌رود.